مصالح ساختمانی

در مران و روستاهای اطراف شکل و معماری ساختمان ها و خانه های مسکونی الهام گرفته از طبیعت بوده است و تا حدی هم می توان درآمد مردم را در آن تاثیرگذار دانست. مصالح ساختمانی روستا را می توان به سه بخش تقسیم کرد.

۱. خانه های گلی و خشت خام: گل را می توان ماده ساختمانی اصیل و قدیمی روستا که دارای شرایط اقلیمی نیمه خشک بوده دانست. زیرا در دسترس بودن خاک، ارزانی، شکل پذیری راحت، عایق و نارسا بودن آن در مقابل گرما و سرما از دیرباز ساکنان این منطقه را به سوی بهره برداری از گل به شکل چینه و کاهگل هدایت کرده است. که حدود ٥٠% سقف بناهای امروزه و ١٠٠% سقف های گذشته از گل و چوب بوده است. 

۲. خانه های سنگی: سنگ ساده و سخت است و به کار بردن آن در ساختمان با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و فراوانی و ارزان بودن آن کاربرد خاصی داشته است. که ساختمان بیمارستان مصداق آن می باشد.                 

۳. خانه های آجری و بلوکی: آجر در روستا در ساخت مکان های عمومی مانند حمام عمومی، شرکت نفت و مدرسه از گذشته کاربرد داشته است. ولی اکنون به لطف برنامه های دولتی، مبنی بر اعطای تسهیلات مسکن روستای و نظارت سازمان مسکن، در روستا آجر و بلوک متداول شده است البته ناگفته نماند فراوانی وسایل نقلیه در این امر نیز موثر بوده است.

روستاهای کردستان به دلیل سرد و کوهستانی بودن منطقه همیشه دارای دو ویژگی مهم و ثابت هستند. ۱. همیشه جهت خانه ها روبه خورشید است (جهت تابش خورشید در زمستان) ۲. همیشه سقف خانه ها تخت است (برخلاف مناطق شمالی و جنوبی که شیروانی و کُرەای هستند) این دو ویژگی باعث شده در طول زمستان بیشترین نور و گرما جذب خانه ها شود.


منبع: یاداشت های آقای "محمد نجاتی" (با ویرایش و اضافات من)
/ 0 نظر / 33 بازدید